‏براي تعيين رئيس، اعضاء بدن گرد آمدند ، مغز بگفت که مراست اين مقام که همه دستورات از من است‎ سلسله اعصاب، شايستگي رياست از آن خود خواند

که منم پيام رسان به شما ، که بي من پيامي نيايد . ريه بانگ بر آورد‎

هوا، که رساند؟ ... من، بي هوا دمي نمانيد، پس رياست مراست و هر عضوي به نحوي مدعی، تا به آخر که سوراخ مقعد دعوي رياست کرد‎

اعضاء بناي خنده و تمسخرنهادند و مقعد برفت و شش روز بسته ماند‎

     . اختلال در کار اعضاء پديدار گشت‎

. روز هفتم، زين انسداد جان ها به لب رسيد و سوراخ مقعد با اتفاق آراء به رياست رسید

نتيجه اخلاقي‎

.  چون لازمت رياست علم و تخصص نباشد، هر سوراخ مقعدي رياست کند 

 ‎